Wstęp
Półwysep Skandynawski to najbardziej wysunięty na północ półwysep Europy. Ten biegun zimna oblewany jest przez Morze Bałtyckie, Barentsa, Norweskie i Północne. W zamieszkanej przez ponad 10 min ludzi krainie do najbliższego sąsiada trzeba nieraz jechać godzinę samochodem, a noc lub dzień może trwać tutaj ponad dobę. Linia brzegowa Półwyspu Skandynawskiego jest zróżnicowana - na północy i zachodzie dobrze rozwinięta, na południu dość monotonna. Głównym czynnikiem, który urozmaicił wybrzeże, był lądolód. Dzięki niemu możemy dziś podziwiać fantazyjne fiordy zachodniej i północnej Norwegii. Nagie ściany wznoszące się na wysokość setek metrów, miejscami zbliżające się do siebie prawie na wyciągnięcie ręki, zakręty, przewężenia, labirynt skalny głęboko wciętych w ląd zatok polodowcowych to wizytówka Półwyspu Skandynawskiego. Fiordy zaczęły się tworzyć około 1,8 mln lat temu, kiedy Europę Północną przykrywały lądolody.