Klimat górski staje się wilgotniejszy i chłodniejszy w miarę wzrastania wysokości. Z tego powodu formacje roślinne układają się piętrowo. U podnóża gór rozciąga się strefa lasów mieszanych i tajgi (w zależności od szerokości geograficznej), która wraz ze wzrostem wysokości przechodzi w karłowate zarośla. Na wysokości około 100 m n.p.m. na północy i około 1000 m n.p.m. na południu zarośla te powoli zanikają. Zaczyna się piętro roślinności alpejskiej (łąki górskie). Granica wiecznego śniegu, ponad którą właściwie brak roślin, dla Gór Skandynawskich znajduje się na wysokości od 700-800 m n.p.m. na północy do 1500-1800 m n.p.m na południu. W chłodnym górskim klimacie gleby słabo się wykształciły -zawierają mało próchnicy i dużo części kamienistych. Są to tzw. gleby inicjalne (górskie).